Wadden eiland?

's Morgens heel vroeg Mario en Iris gedropt op het dinghy dock op 2 minuten lopen van het vliegveld. Dichterbij kon niet... Nog even boodschappen gedaan en we hebben de mooie roze piratenvlag kunnen bemachtigen! Deze moest natuurlijk meteen de mast in. Iris en Mario bedankt voor dit vroege verjaardagskadootje.
Daarna zijn we vertrokken uit de drukke baai, op zoek naar iets meer rust zijn we uitgekomen op Anegada. Dit is zo ongeveer het eerste platte eiland dat we tegenkomen en de vergelijking met Terschelling is snel gemaakt. Behalve dat het hier meestal wel wat warmer is en er palmbomen staan. Ook hier heb je een smal vaarwater dat je naar de ankerplek leidt, maar hier omgeven door koraal in plaats van zand. Oppassen dus, maar met het zwaard omhoog gaat het prima.
Hier blijven we een paar dagen, knappen de fietsen weer een beetje op en gaan het eiland verkennen.

Groetjes,
Renzo en Edith

----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com

De maagden

In de mooiste baai van Virgin Gorda konden we helaas niet inklaren. Daarvoor moesten we of naar Spanish Town of naar Totola, Road Bay. Na nog een frisse duik, de volgende dag verder naar Tortola. Rond 3 uur waren we dan toch weer aan land en onderweg naar de customs en immigration. Als we binnen komen in het gebouwtje, zit er wel een broodjeszaak en een grote wachtruimte, maar niets te vinden voor ons. Na wat navragen blijkt customs boven te zitten, komen we daar moeten we eerst naar beneden onder de trap naar immigration. Vragen we daar weer verder voor inklaren, grapt er 1 dat we toch al binnen zijn... dus wat nou inklaren. Uiteindelijk komen we bij een vrouw uit die aan de telefoon hangt, zodatiemand anders even de inkaarpapieren voor ons neerlegt. Weer 100X hetzelfde invullen. Dan weer naar boven, naar customs en die stempelt de bootpapieren en telt 10+1 op als 11,5...of toch 11. Dan naar beneden naar de cassiere om de 11 dollar af te rekenen. Dan weer naar de vrouw van immigration die nu op haar bureau ligt te slapen. Die stempelt onze paspoorten en wil toch nog even 50 cent (koffiegeld?) om een onduidelijke rede. Als ik dan nog probeer aan te geven dat Iris en Mario eerder vertrekken met het viegtuig, roept ze nog "je kan wat mij betreft vandaag nog vertrekken, maakt me niet uit". Nee, we zijn er net... Dit is echt een vorm van zeilertje pesten, je moet je best blijven doen om vriendelijk te blijven. Om 4 uur waren we toch weg en konden Iris en Mario nog snel even hun ticket bevestigen bij het kantoor van LIAT. Gelukkig ging dat erg snel en eenvoudig. Daarna konden we road town verkennen. Het lijkt wel gemaakt voor de cruise schip touristen. Het stikt er van de banken, juweliers en andere dure zaken. Maar na even rondhangen bijken de virgins toch wel humor te hebben en wordt het vriendelijker en gezelliger.
Na even rondlopen heeft een van mijn slippers er genoeg van en valt uit elkaar. Dan maar hinkelend door Road Town en later op Renzo's kapotte sandalen en Renzo op blote voeten, ook erg charmant.
De volgende dag moeten er natuurlijk ook weer boodschappen gedaan worden. Iris en ik gaan samen met de dinghy om de grote cruiseships heen en vervolgens de marina in. Het is bijna een tochje op open zee met de dinghy en we worden af en toe bijna uit de dinghy gelanceerd. Vanaf de marina is het maar een paar minuten lopen en dan zijn we in de supermarkt, weer een grote, dus kopen, kopen, kopen. Alles hebben ze...helaas staat bijna nergens een prijs bij. Als we bij de kassa komen weten we ook waarom... Een bak sla voor 6 dollar, salami voor 8, enz. Alles kost de hoofdprijs en we blijken niet genoeg geld meegenomen te hebben en ook geen kaart. Dan moet Iris maar even wachten in de supermarkt en ik scheur weer terug in de dinghy om meer geld te halen. Weer bijna uit de dinghy geslingerd, maar snel weer terug en afrekenen. Dan sjouwen de boodschappen in de dinghy en na wat overheerlijke sinaasappelsap gaan we weer. Weer op open zeeaangekomen met de dinghy krijgt Iris een volle lading zeewater over haar heen en daarna over de boodschappen. Altijd fijn als het stokbrood gezouten is. Daarna kunnen we weer scheuren, want alles en iedereen is toch al zeiknat. Snel de boodschappen inpakken en weg hier, naar Norman Island. Nooit geweten dat Norman een Virgin was... Na een uurtje zeilen komen we in een prachtige grote baai aan en ankeren we zo ver mogelijk naar het strand en duiken we overboord om te snorkelen. Een prachtig rif naast de boot, met heel veel vissen en zelfs een grazende schildpad gezien. 's Avonds enorm gezellige en goede karaoke in de bar aan het strand.
Vandaag zijn we naar Trellis baai gezeild, weer een schitterend zeitochtje met een lekker windje en een vlakke zee. Trellis baai ligt recht onder het vliegveld, ideaal dus om Iris en Mario morgenochtend te droppen.

Groetjes,
Edith en Renzo
Iris en Mario

----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com

We zijn in de fat Virgin!

Hi,
gisteren (maandag) zijn we voor ons doen vroeg vertrokken uit Cactusbay Anguilla richting Virgin Gorda, of zoals Columbus het eiland noemde, de Fat Virgin. (zoek dat maar op...)

Bij Cactusbay hebben we geankerd en vlak daarnaast gesnorkeld in het natuurpark van Anguilla. Door de noordelijke deining was het zicht niet zo heel erg goed, jammer.

De volgende ochtend (vroeg) kwamen we er achter dat een van mijn nieuwe teva's samen met een nieuwe slipper van Iris stiekem weggelopen waren uit de bijboot. Dat zal een extremistisch setje worden, twee rechtsen op pad.

Voor caribische begrippen was het een grouwe dag maar met een lekker windje. De 80 mijl hebben we binnen 8 uur gevaren.
We hebben een paar keer walvissen gezien! Midden op de Anagada passage hadden we nog een vrachtschip kunnen rammmen. Vreemd dat je op zo'n grote zee zo dicht bij elkaar komt.
Nu liggen we in de Gorda Sound. We vertrekken zo naar Spanish Town om officieel in te klaren. (dan kunnen Iris en Mario ook weer een vliegtuig terug pakken...)

Vandaag schijnt de zon weer!

Renzo.

----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com

Anguilla

Hallo allemaal,
de hectiek van de Heineken regatta is een beetje voorbij, de boot weer vol geladen, schades van het racen gerepareerd.
De anti fouling is weer gekrompen en zonder duikbril niet zichtbaar...

Vanmorgen zijn we vertrokken richting Anguilla met een tussenstop op Marigot om water te tanken. Dat is niet helemaal gelukt aangezien de kades daar niet zijn berekend op zo'n lage multihull. Toen maar rustig met een rifje doorgevaren naar Anguilla.

We hebben een echte vistocht gehad,
Tijdens het zeilen vloog er opeens een Yellowfin Tuna recht van voren de boot over. Ik moest bukken om de vis te ontwijken!(in plaats van bukken had ik hem de kuip moeten inslaan, maar dat is achteraf)
Daarna dolfijnen achter de boot gezien.
Op weg naar de baai hebben we onze eerste King fish gevangen, een makreel soort. Het was een hele grote en met ons vieren hebben we er meer dan twee dagen eten van...

Morgen inklaren en het eiland bekijken!

groetjes
Renzo
en natuurlijk
Edith, Mario en Iris!

----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com

Heineken en verder

De Heineken Regatta is afgelopen en met een goed resultaat. We zijn
overall derde geworden in de racing multihull klasse! En dat met een
tourboot...
Voor ons in de klasse is als eerste de oude boot van Richard geeindigd
en daarna de Triple Jack, een gezellige engelse tri.
We dachten dat we de eerste race tweede waren geworden, maar dat was
toch derde, de DNF van de Johnny was omgezet in een eerste plek... De
tweede dag werd onze race afgelast wegens de golven waar de race
organisatie niet tegen kon. Jammer. De derde dag hebben we aan de
oostzijde van het eiland een race gehad naar Tintamare en weer terug. De
start was goed, maar tijdens het kruisrak brak de onderlijk strekker. De
harp die aan het blok in de giek zat was iets te licht...Hierdoor
moesten we de race voortzetten met een eerste rif. Na de boei bij
Tintamare de spi omhoog en speren! Tot opeens de tack los schoot,
gelukkig zat Edith nog op het voordek om de slurf naar beneden te
trekken. Tack weer aangetrokken en slurf weer omhoog, We zijn later nog
ingehaald door een 50 ft mono met kantelkiel, gebeurt niet vaak als we
aan het afkruisen zijn met de spi op.
Zondag avond hebben we een feestje gebouwd op onze onverwachte
overwinning. Ook Iris en Mario, vers aangekomen vanuit Nederland, hebben
gezellig meegevierd. 's Avonds traden zelfs ook nog de Whalers op
(ex-band van Bob Marley) .
Na 3 dagen knutselen en werken hebben we de boot weer omgetoverd van
racer naar cruiser. De buiskap is weer terug, de waterlijn zit weer
onder water en alle reparaties zijn weer uitgevoerd. Klaar om naar het
volgende eiland te gaan. Morgen vertrekken we naar Anguilla. Volgens
Roos en Nico is het daar fantastisch snorkelen en uitrusten, want daar
zijn we nu wel weer aan toe...

Renzo en Edith

De Heineken regatta

Na dagenlange voorbereiding; nog meer troep uit de boot, de onderkant echt schoon en een testvaart donderdag. We liepen met ongeveer dezelfde wind als zondag bijna 3 knopen sneller. De boot reageert en zeilt weer!
De nacht donderdag op vrijdag is de wind helemaal weg en draait iedereen rondjes in een veel te volle ankerbaai. De buren raken ons met hun achterschip en we hebben een deukje in een drijver. Geen schade waarmee we niet kunnen varen, maar toch wel jammer en een onrustige nacht.
Vrijdagochtend vroeg op, ondertussen waait het weer lekker. Zoeken naar de startlijn, doordat de wind veel noordelijker is dan normaal wordt de baan veranderd. Gewoon de anderen achterna, dan moet het goed gaan. Vanaf de start kruisen naar de bovenboei, dan met de screacher naar de westkant van het eiland. We liepen ondertussen meer dan 20 knopen, het zeewater vliegt om de oren en we blijven dicht bij de andere trimarans. Het is spannend maar geweldig varen! De samenwerking in ons nieuwe team loopt uitstekend. Dan om de westkant van St. Maarten, door de brekers heen. Af en toe gaan we een golftop op en is er geen water meer onder de boot en vallen we naar beneden. Alles wat altijd kon blijven bestaan, ligt nu door de kajuit heen. Daarnaast lekt de zwaardkast toch nog bij deze snelheden, dus binnen is het een puinhoop. We gaan verder naar de noordzijde van het eiland tegen de wind in, kruisen met regelmatig 14 a 15 knopen. Aan de noordzijde van St. Maarten trekt de wind pas echt goed aan, met daarbij nog stevige golven. Uiteindelijk toch maar een rif gezet bij meer dan 40 knopen schijnbare wind. Ondertussen slaat ook de windgenerator op hol en breekt een blad af. Nu is het een moordwapen geworden die staat te dansen op zijn paal. Er wordt een touw in gegooid, maar die is te licht en wordt ver weg geslingerd. Daarna een zwaarder touw en die stopt de windgenerator gelukkig. Nu kunnen we weer verder, we liggen nog steeds redelijk dicht bij de andere trimarans, dus het gaat wel lekker. Na nog een paar mijl varen tegen steeds hoger wordende golven in, zijn we eindelijk bij het keerpunt waarna we met de wind mee terug naar het zuiden kunnen. Lekker van de golven af surfen. Het waait helaas te hard voor de spi en de screacher is in het eerste rak niet goed opgerold dus die kunnen we ook niet gebruiken. We verliezen tijd op de andere boten, maar gaan nog steeds 10 tot 15 knopen. Uiteindelijk zijn we in goed 3 uur bij de finish. Allemaal geheel gepekeld, moe maar voldaan. Het is toch heel wat als je huis meer dan 20 knopen loopt... Daarna de zooi opruimen en voor de volgende dag beter vastzetten. Er waren geen breekbare spullen door de kajuit gegooid, dat hebben we ondertussen al geleerd.

's Avonds eerst naar de jachtclub om de uitslag te bekijken. We zijn 2de geworden! Een hele prestatie voor een tourboot. Daarna is er een groot feest op het strand. Daar nog naar toe, maar ik ben op en we gaan op tijd terug naar de boot. De hele Heineken regatta is een groot feest, het hele eiland doet mee. We vermaken ons hier prima.

Edith

----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com

St Maarten

Na nog een dagje zeilen zijn we op St Maarten aangekomen, we liggen nu al weer een tijdje voor anker in Simpson Bay, een mooie grote baai dichtbij het vliegveld, botenshops, restaurants enz. Het is wel weer een cultuurshock na het relaxte en mooie Dominica! Het is hier druk en elke dag wordt het drukker. Steeds meer boten, steeds meer bekenden, klussen aan de boot om deze klaar te hebben voor de regatta...
Zondag, de laatste dag voor Roos en Nico, werden we uitgenodigd om mee te doen met een oefenwedstrijdje. Leek ons erg leuk om te zien hoe het hier eraan toe gaat. We hebben gemerkt dat een kort baantje windward en leeward erg zwaar is met een volle boot, een baard onder de boot en draaiende en zwakke wind. Op tijd starten is ook wel een probleempje en boothandling was ook niet zoals die zou moeten zijn. Kortom, nog veel werk te doen om nog wat te kunnen presteren. Voor de mede-CTC ers, ook de Johnny B Bad deed mee met het oefenwedstrijdje en met de Heineken regatta.
Maandag ochtend vroeg op om Roos en Nico af te zetten op de kant, konden ze zelf verder met de taxi en vervolgens zijn wij gaan pakken. Alle overbodige rotzooi de boot uit. Gelukkig waren er een paar lokale mensen zo vriendelijk om een opslagruimte aan te bieden. Dus daar gingen de eerste 2 dinghy ladingen naar toe. Nu nog de onderkant van de boot schoon, buiskap eraf en de zwaardkast waterdicht. Dan zijn we een heel eind... 's Middags zijn Richard en Bernard aangekomen, onze racebemanning. Zo zijn we toch weer een hele dag aan het rennen geweest, het lijkt bijna wel werken.
Gisteren een nieuwe outboard voor de dinghy gekocht, kunnen wij ook op snelheid de baai door! Eindelijk wat minder herrie en wat meer snelheid.

Frits, nog gefeliciteerd, helaas 2 dagen te laat maar je ziet hoe zwaar ons leven nu is...

Groetjes,
Renzo en Edith

----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com